"De sneakerkeuze is vaak de reden dat ik te laat kom" - Eskei83 in gesprek
Als je in Duitsland over de dj-cultuur praat, mag één naam niet ontbreken: Eskei83.
Eskei83. In gesprek.
Als achtvoudig winnaar van dj-battles en Red Bull Thre3Style World Champion heeft Sebastian König al heel wat titels binnengehaald. Buiten zijn battle-routines is de sympathieke Dresdenaar ook thuis in de clubs en op de festivalpodia van deze wereld, om het feestlustige volk flink op te warmen. En om het tussen gigs en grote steden niet saai te laten worden, produceert de 34-jarige natuurlijk ook nog.
"Juist in de afgelopen maanden heb ik meer geproduceerd dan ooit tevoren en dat ga je ook op de komende mix en bij mijn live sets te horen krijgen."
We spraken met de bedrijvige muzikant over zijn actuele favoriete hits, zijn inzet tegen rechts en zijn liefde voor het merk met de drie strepen.
"Dit jaar gaat er nog heel wat gebeuren!"
Vertel me eens iets over je nieuwe single "Make The Record Skip". Die is blijkbaar op ware gebeurtenissen gebaseerd, toch?
(lacht) Klopt! Wie mijn dj-sets in clubs en op festivals kent, weet dat het minstens één keer per avond gebeurt dat de naald op de platenspeler springt. Ik draai heel basrijke tunes en de mensen geven me zo veel energie terug, springen, pogoën, gaan door het lint in moshpits, dat het afspelen van de tracks daardoor vaak lastig wordt. Op de een of andere manier kreeg ik toen het idee om van die situatie, waar ik me in het begin echt extreem aan ergerde, iets positiefs te maken, want eigenlijk is het natuurlijk best nice als de mensen zo hard gaan. "Make The Record Skip" is eigenlijk een Eskei83-dj-set in 2 minuten speelduur voor Spotify, inclusief naaldsprong, dus een keiharde basplaat met dj-scratchelementen en het typische geluid van een naald die over de vinylplaat glijdt.
Je hebt dit jaar al talloze shows en festivals gespeeld. Welke situatie is je vooral bijgebleven?
Mijn top 3 shows van dit jaar waren in Rusland, de VS en natuurlijk Duitsland. In Rusland speel ik elk jaar op het Newstar Camp in Sotsji, een snowboardkamp met een hoop gekke mensen. Vóór mij hadden Afu-Ra en Jeru The Damaja gespeeld - oldschool hiphoplegendes waar ik al eeuwen niets van had gehoord. Ik was er sceptisch over om direct na die oldschool beats met mijn bastunes het podium op te gaan, maar de mensen waren zó ontzettend ready.
In de VS heb ik dit jaar op het SXSW Festival in Austin, Texas in de vroege avond een showcase gespeeld - open air op een straathoek. Daar heerste een absolute uitzonderingstoestand, de mensen stonden er net zo dicht op als bij een Boiler Room, de hele straat zat vol, het openluchtterrein helemaal vol en een sfeer die ik in de VS zo nog niet had meegemaakt. Waanzin.
In Duitsland waren er deze zomer ook een paar hoogtepunten. Op donderdag op het hoofdpodium van Splash! spelen was er daar één van. Maar ook op de World Club Dome in Frankfurt en op het Sonne Mond & Sterne Festival in dezelfde tent als Boys Noize spelen heeft me mega blij gemaakt.
Je hebt je op het #WirSindMehr Festival ook tegen rechts ingezet.
Ik ben in Dresden en in de omgeving opgegroeid. Ik kom dus uit Saksen. Daardoor ken ik de problemen met rechts al sinds mijn jeugd. Dat steeds meer gematigde mensen zich bij extreemrechtse organisaties aansluiten, of zij aan zij met hen op straat staan, zie ik al lang met grote zorg. In Chemnitz kwam toen de grote knal en ik ben blij dat er meteen een signaal tegen is afgegeven en dat er niet eerst maanden voorbijgaan zoals in Dresden, voordat iemand zich tegen de rechtsextremisten opstelt. Dat de stad Chemnitz dat ook meteen actief mee ondersteunde, vond ik mooi. Het concert was een goede zaak, het heeft veel mensen samengebracht en ook velen aan het denken gezet. Ik heb zelf naderhand nog in een club gedraaid - achteraf vond ik dat een beetje overbodig - ik wilde mijn steentje bijdragen, maar in een dj-set kun je natuurlijk moeilijk tegen de mensen praten en ze uitleggen waar het ons om gaat. De mensen stonden er meer en waren met elkaar in gesprek - dat vond ik goed. De uitwisseling tussen de mensen was op die dag het belangrijkste. Maar ik heb het me niet laten ontnemen om mijn kleine miniset tegen nazi's en Pegida te draaien, al doe ik dat sowieso bij bijna elke gig.
Highfive daarvoor! Wat voor plannen heb je verder nog voor het laatste kwartaal van het jaar?
Het jaar zit nog helemaal vol! Mijn "Make The Record Skip"-tourschema heb ik net gepubliceerd en daar staan naast Duitsland ook Zuid-Afrika, Libanon, Frankrijk, Engeland, Slowakije, Azerbeidzjan en Rusland op. Na mijn nieuwe single komt er meteen een gelijknamige dj-mix uit op Apple Music en die bevat de volgende releases die er nog aankomen. Onder andere een officiële remix voor What So Not en een remix voor RL Grime plus nieuwe tracks met Jimmy Pé en Sterio, die bijvoorbeeld ook "Supernova" voor Marteria en Casper heeft geproduceerd. Op het label Crispy Crust hebben we in november een nieuwe release van Karol Tip met Josie von Claire gepland. De track heet "Trouble" en is naar mijn mening Karols beste track ever.
"Ik zie heel vaak dj's die iets technisch doen, maar de zin ervan ontgaat me. Wat wil je me vertellen? Waar is de muzikale component?"
Welke songs horen nu al bij je top 5 van het jaar?
Als het om Duitse rap gaat, overduidelijk Casper en Marteria's "Adrenalin" - dat is zo'n knaller en ik vier hem enorm. Muzikaal heeft het album "All The Beautiful Things" van What So Not me het meest geïnspireerd. Ik had hem begin dit jaar voor mijn event "Goodies" in Dresden geboekt en in dat kader al een paar tracks ervan vooraf gehoord. Het album is absolute waanzin. "Be Ok Again" is mijn favoriet. De track die ik momenteel het liefst draai, is Troyboi "Hey Bo!". Verder ben ik heel blij met het succes van mijn collega Marten Hørger uit Stuttgart, die samen met Neon Steve met "You Don't" een absolute hit in het housegenre heeft neergezet. Mijn sets deze zomer ben ik heel vaak begonnen met Dabow "Olé" en Gammer "The Drop". Dat waren nu 6 songs. (grijnst)
Fair enough. Wat maakt voor Eskei83 een goede dj-routine?
Dat is een goede vraag, die me vaak gesteld wordt. Ik vind dat hij gewoon to the point moet komen. Ik zie heel vaak dj's die iets technisch doen, maar de zin ervan ontgaat me. Wat wil je me vertellen? Waar is de muzikale component? Als het voor mij niet goed klinkt, niet vooruitgaat of geen diepere inhoud heeft, vervelen technische routines me heel snel. In de club moet het sowieso subtiel, superstrak en vooral dansbaar zijn. Als het te gehakt is, killt het de vibe van elk feest.
Vroeger was het veel handen in de lucht van links naar rechts, tegenwoordig zijn moshpits tijdens hiphopshows en -feesten de normaalste zaak. Hoe bevalt deze ontwikkeling je?
Persoonlijk vier ik die energie helemaal! Als de mensen zin hebben om door het lint te gaan, moeten ze dat alsjeblieft ook doen en krijgen. Wat me minder bevalt, is dat de meeste acts inmiddels bij elke song de mensen tot iets oproepen: iedereen moet naar beneden, iedereen moet springen, nu maken we een moshpit en dan nog de obligate crowdfoto aan het eind van de gig, waarbij iedereen de handen naar de hemel strekt. Je moet oppassen dat het niet te veel kermis wordt. Ik was laatst met mijn kids op familievakantie en daar wilden ze elke avond naar de kinderdisco. De animatoren daar deden precies hetzelfde. Dat heeft me erg aan het denken gezet. (lacht) Daarom gebruik ik de microfoon inmiddels weer duidelijk minder. Een paar weken geleden had ik een gig waar vóór mij een Duitse raplegende met zijn dj had gespeeld. Die riep bij zijn laatste track de mensen ook op om een moshpit te maken, maar de sfeer was zozo en het ging natuurlijk zó gruwelijk mis, omdat ze er gewoon niet voor in de stemming waren. Dat vind ik echt gênant. Wat me daar veel meer pakt, zijn sets van Boys Noize. Die gaat het podium op, speelt zijn set zonder gemaar en daar wordt ook absoluut losgegaan. De crowd doet dat helemaal zelf, zonder dat hij ertoe hoeft op te roepen. Dat pakte me echt.
Hoe zou iemand in de stemming moeten zijn als hij een Eskei83-show bezoekt?
Ik vind het mega leuk om voor uitdagingen gesteld te worden, daarom verheug ik me ook op elke gig en elke dj-battle. Ik ben al een hele tijd onderweg en veel rondgekomen, daardoor heb ik op de een of andere manier ook alles al meegemaakt. (lacht) Je hoeft niet op de een of andere manier speciaal te zijn om bij mijn sets plezier te hebben, je moet er gewoon voor openstaan en mag ook hier en daar een keer wat nauwkeuriger luisteren naar wat ik daar eigenlijk doe. Vaak hebben de overgangen tussen de tracks ook een wat diepere boodschap, die je op een feest niet per se meekrijgt als je twee, drie biertjes op hebt. Dat nog meer mensen mijn tracks op Spotify en Apple Music luisteren, zou me heel blij maken, zodat ik niet alleen als dj word weggezet. Juist in de afgelopen maanden heb ik meer geproduceerd dan ooit tevoren en dat ga je ook op de komende mix en bij mijn live sets te horen krijgen.
"Ik kom vaak bijna te laat op het vliegtuig, omdat ik niet kon beslissen welke sneaker ik meeneem en welk bovenstuk daar het beste bij past."
Laten we het over streetwear en sneakers hebben. Je stijl is sportief, en zoals bekend zijn adidas en jij ook goede vrienden. Wat is voor jou belangrijk aan je outfit?
Ik zou willen dat het me allemaal meer koud liet, maar helaas is dat niet zo. Ik kom vaak bijna te laat op het vliegtuig, omdat ik niet kon beslissen welke sneaker ik meeneem en welk bovenstuk daar het beste bij past. Het liefst draag ik longsleeve-shirts, hoodies, jeans of sweatpants. Camoprints vind ik echt mooi. Mijn outfits op het podium en in het dagelijks leven zijn ook dezelfde. Daar maak ik geen verschil in. De Alexander Wang-collectie met adidas heeft me echt gepakt.
Speaking about adidas: welk silhouet bevalt een Eskei83 dit jaar bijzonder goed?
De Yung-1 is mijn absolute fav. Ik heb de eerste twee colorways meteen gekocht. De Cloud White nog niet, maar die komt nog. Helaas echt lastig schoon te maken. Het mesh aan de voorkant wordt snel vies en zo easy als bij Prime Knit, die je gewoon met water kunt schoonmaken, gaat het daar niet. Kanye heeft me daarentegen niet meer zo gepakt. De zwarte Yeezy 500 ziet eruit als de werkschoenen van mijn vader, waarmee hij de bouwplaats op gaat. In Desert Rat ziet hij er dope uit, maar de resellprijs is me gewoon te hoog. Ook de Wave Runner heeft me op de een of andere manier niet zo gepakt. Wat ik echter echt graag draag, maar absoluut geen zeldzame sneaker is, is de adidas Prophere. Die heb ik meteen in drie Colorways.
En je top 5 sneakers ever?
adidas NMD R1 "Nice Kicks" - ik vier dat batikdesign zo enorm. Vooral was het een van de eerste Consortium-releases, waarbij de NMD nog niet zo massaal verspreid werd. Daar ben ik heel trots op en er wordt me ook heel vaak gevraagd wat dat er voor eentje is als ik hem draag. Dan adidas Ultra Boost uncaged Solebox - Ultra Boost is een van mijn absolute favs en de kleuren van de collab zijn zo dope. De schoen tilt elke outfit zo enorm op. Yeezy 350 V2 rock ik heel vaak in diverse kleuren. Als dj ben ik veel op tour en kan ik dan niet meerdere paar schoenen meenemen. Hij heeft een Boost-zool, maar dat Boost kan niet vies worden, zoals bij de Ultra Boost. Dat zijn echte Beater, die je dan gewoon in de wasmachine stopt en die er daarna weer bijna als nieuw uitzien. Mijn Cream White heeft door het festivalseizoen al alle denkbare kleuren gehad, maar staat bijna weer spierwit thuis in de kast. Hij is tijdloos en past bij elke outfit. Maar ik heb ook een extreem grote Nike Dunk-verzameling uit mijn hiphoptijd met XXL-shirt en New Era-cap. Mijn favoriete Dunk daarvan is de Dunk High van DJ AM. Die heeft het patroon van de Technics 1210 achterop in de Heelcap. En een sneaker uit mijn jeugd waar ik steeds weer aan moet denken, is de Rebook Pump Omni Lite van mijn neef René. Dat ding was zo dope. Zwart en neonkleurig groen en roze. Die zoek ik al een tijdje...
Eskei83 online:
www.eskei83.com
www.soundcloud.com/eskei83
photos: Benjamin Diedering / Simon Steinbrecher